748 - ( 1 ) يونس بن يعقوب گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : اين سخن خداوند كه مىفرمايد : « پس اگر از آنان رشد درك شود ، اموال‌شان را به آنان بپردازيد . » معناى رشد كه از آنها درك مىشود ، چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : نگهدارى از مالش » . 749 - ( 2 ) على بن ابى حمزه گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء اين سخن خداوند سؤال كردم : « و اموال‌تان را به سفيهان ندهيد . » امام عليه السلام فرمود : آنان يتيمان هستند ، اموال‌شان را به آنها ندهيد تا از رسيدن آنان به مرحله رشد آگاه شويد ؟ گفتم : چگونه اموال آنها اموال ما مىشود ؟ امام عليه السلام فرمود : وقتى تو وارث آنها باشى . » در روايت عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « اموال را به شرابخواران و زنان ندهيد . » 750 - ( 3 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « نجده حرورى از طريق نامه چهار چيز از ابن عباس پرسيد ؛ آيا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از زنان در جنگ استفاده مىكرد ؟ و آيا از غنايم به آنان چيزى مىداد ؟ و دربارهء مصرف خمس و پايان يتيمى يتيم و كشتن كودكان سؤال كرد . » ابن عباس در پاسخ نوشت : پرسشت دربارهء زنان ؛ به تحقيق پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آنان را از غنايم بهره‌مند مىكرد ولى به آنان سهم پرداخت نمىكرد . و دربارهء خمس ؛ ما براين باوريم كه آن متعلق به ماست و گروهى مىپندارند كه مال ما نيست از اين رو ما صبر كرديم . دربارهء يتيم ؛ پس پايان يتيمى وى نيرومندى اوست و آن احتلام است ، مگر آن‌كه در او رشدى نيابى و نزد تو كم خرد يا سفيه باشد ، در اين صورت سرپرست وى از او نگهدارى مىكند . و دربارهء كودكان ؛ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آنها را نمىكشت و خضر نبى عليه السلام كافران‌شان را مىكشت و مؤمنان‌شان را رها مىكرد . پس اگر تو علم خضر را دارى ، خود بهتر مىدانى . » 751 - ( 4 ) عبداللَّه بن اسباط از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « نجده حرورى از طريق نامه از ابن عباس دربارهء يتيم سؤال كرد كه چه وقت يتيمى وى پايان مىيابد ؟ ابن عباس در پاسخ نوشت : پايان يتيمى يتيم نيرومندى اوست و آن احتلام است ، مگر آن‌كه پس از بلوغ در وى رشدى نيابد كه در اين صورت سفيه يا ضعيف است و بايد به او يارى دهد . » 752 - ( 5 ) ابو بصير گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : كودك يتيمى ، قرآن را فراگرفته است و اشكالى در عقل او نيست . وى مالى نزد شخصى دارد و آن شخص مىخواهد با مال وى مضاربه كند . كودك نيز به وى اجازه مىدهد .